به ترانه های شیرین به بهانه های زرین

بکشید سوی خانه مه خوب خوش لقا را

وگر او به وعده گوید که دمی دگر بیاید

همه وعده مکر باشد بفریبد او شما را

دم سخت گرم دارد که به جادوی افسون

بزند گره به آب و ببندد او هوا را

به مبارکی وشادی چو نگار من درآید

بنشین نظاره می کن تو عجایب خدا را

چون جمال او بتابد چه بود جمال خوبان

که رخ چو آفتابش بکشد چراغهارا

برو ای دل سبکرو به یمن به دلبر من

برسان سلام خدمت تو عقیق بی بهارا