{سلام...

گاهي وقتا بايد شروع كني و گاهي وقتها بايد...!!!

امروز ميخوام تمومش كنم!همه چيز رو...خيالاتم،روياهام،هر چيزي كه از جنس يك لبخند بود!

گاهي وقتا عاشق ها هم دروغ ميگن و اين خيلي بيرحمانه است!

درسته؛دليل براي توجيه زياده ولي تو كه آسماني بودي نه به دروغ احتياج داشتي نه به توجيح...بگذريم...يعني بايد بگذريم...انگار بايد تموم بشه به همون قيمتي كه از اول تعيين كرده بوديم!!!

"مرگ"}

ببين ساراي من،اينا همون حرفاييه كه آخر نامه ات نوشتي ولي هيچ وقت بهم نگفتي كه آيا يك دروغ زندگي دو نفر رو بايد نابود كنه؟؟!.يادت مياد سارا؟!منو تو دوستاي خوبي بوديم و هستيم...آسموني ها هم گاهي مجبورن كه دروغ بگن...تو هم آسموني بودي و هستي...و رسم آسموني ها گذشته!كاري كه تو با خودت كردي قابل بخشش نيست...سعي كن حالت خوب بشه و جبران مافات كني...تو عادل بودي سارا و اين از عدالت به دوره كه حكم به مرگ دو تا عاشق آسموني بدي...اون حالش بهتره يعني داره كم كم به زندگي بر ميگرده ولي تو همه رو چشم انتظار گذاشتي!!!يادته سارا؟تو از انتظار بدت ميومد و حالا جماعتي منتظرتن...ساراي من زياد چشم انتظارمون نگذار!!

دلم برات تنگ شده عزيزم...

دستهايم بالا،رو با آسمان نارنجي با خداي قشنگ و مهربانم:

عزيزترينم عاشق ها آسماني اند و من براي نجات دو آسماني كه بچه گي كرده اند دعا ميكنم!نازنينم قلب نارنجي ام بي تاب است و تو مهربانترين مهرباناني.

پرنده لب تنگ ماهي نشسته بود و به تنگ ماهي نگاهي كرد و گفت:ماهي جونم قفست سقف نداره چرا پرواز نميكني؟؟!!!